Uniwersytety, które są finansowane z publicznych pieniędzy (nawet w Stanach Zjednoczonych wbrew pozorom są publiczne stanowe uniwersytety, do których dostęp jest ułatwiony), również śpieszą z publikowaniem wszelkich informacji tak, aby były dostępne dla zamawiającego je społeczeństwa.

W tym kontekście powstał „Sieciometryczny ranking uniwersytetów świata”.  Ustala on kolejność uczelni w zależności od ilości i jakości publikowanych stron internetowych. Jakość jest mierzona jako ilość linków i cytowań stron internetowych danego uniwersytetu.

Ranking jest dostępny na stronie http://www.webometrics.info.  W rankingu uwzględniono wszystkie kontynenty i kraje świata:Europa, obie Ameryki, Azja, Afryka, Półwysep Arabski, Oceania.

Jak wypada Polska w rankingu?

W Polsce, odmiennie niż w krajach bardziej cywilizowanych, to co rząd lub uczelnia stworzy pozostaje własnością rządu i może sobie robić z tym co zechce. Ma to odzwierciedlenie w pozycjach Polskich uczelni w rankingu. Można go zobaczyć tutaj: http://www.webometrics.info/en/Europe/Poland.

Najwyższej jakości informacje w Sieci publikuje Uniwersytet Jagielloński (285 miejsce). Na „drugim” miejscu jest Uniwersytet Warszawski (309), AGH (388) i Politechnika Warszawska (461). Uniwersytet Łódzki zajmuje solidne 1668 miejsce i jest najwyżej z łódzkich uczelni. Wyjątkowo multimedialna Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna zajmuje poczesne 12799 miejsce!

Zastanawiający, ale zrozumiały jest słaby wynik polskich prywatnych uczelni w tym rankingu – ale one naprawdę nie muszą nic ujawniać publicznie. Odnotowuję tylko, że Polsko Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych w Warszawie jest na miejscu 66 w Polsce, a 4567 na świecie i nie jest pierwsza z prywatnych uczelni.

Patrząc na początek rankingu światowego widzimy 12 pierwszych miejsc okupują Amerykanie, ale uczelnie zarówno prywatne(Harward) jak i publiczne (Uniwersytet Kalifornijski). Potem na 13 miejscu znajduje się Oxford Uni. Pierwszym nie-anglojęzycznym przybytkiem nauki jest ETH Zurych na miejscu 20.

Oglądając europejską listę uwagę zwraca niska pozycja ogromnego i niewątpliwie rozwiniętego kraju, jakim jest Francja. Potwierdza to regułę, że socjalizm broni się przed innymi ustrojami – jako państwo mocno socjalistyczne tamtejsze uniwersytety nie muszą się dzielić z nikim informacjami. A Polska – „socjalizm to be” naśladuje w tej dziedzinie Francuzów, też się nie dzieli i dołuje w rankingu.

Oglądając taką listę i wybierając sobie uczelnię zagraniczną można domniemywać, że wynik tutaj uzyskany będzie powiązany z łatwością dostępu do informacji i przejrzystości procesów na danej uczelni.

Lista dostępna jest pod tym adresem:  http://www.shanghairanking.com/ARWU2014.html.

Lista segreguje informacje o uczelniach wyższych i umieszcza je w rankingu na podstawie jasno wytyczonych kryteriów. Są to: jakość nauczania (liczba noblistów wśród absolwentów), jakość wydziału uczelni (liczba noblistów wśród kadry uniwersytetu oraz liczba cytowań prac naukowych). Brane pod uwagę są prace naukowe uczelni – prace naukowe umieszczone w specjalnych indeksach prac dla naukowców.

Pierwsze miejsca w rankingu szanghajskim należą do Amerykanów. Dopiero 5 jest Cambridge i 9 Oxford – uniwersytety angielskie. Na 19 miejscu rankingu światowego jest     Swiss Federal Institute of Technology Zurich ze Szwajcarii. Tuż za nim jest Uniwersytet tokijski na 21 miejscu.

Francuzi zajmują dopiero 31 miejce. Duńczycy – 39. Unwersytet w Melbourne jest 44 i reprezentuje Australię.

Polskie uczelnie w rankingu szanghajskim są dwie: Uniwersytet Warszawski i Uniwersytet Jagielloński. Uczelnie te zajmują miejsca 301 do 400 czyli są w 4 setce uczelni na świecie. Na tak dalekich miejscach lista szanghajska nie podaje już dokładnych pozycji w rankingu. Ciekawostką jest fakt, że najwyżej sklasyfikowana uczelnia z Afryki jest w 3 setce, czyli powyżej polskich instytucji edukacyjnych.